Al meer dan 115 jaar bestaat er een Gereformeerde Studentenvereniging in Groningen. Door veranderingen in kerk en maatschappij is de GSV van nu (sinds 1966) sterk veranderd ten opzichte van de oorspronkelijke vereniging uit 1899, de SSR Vera Et Recti Amici. Toch zijn de studentikoziteit en veel tradities behouden gebleven, ondanks enkele afscheidingen in de afgelopen eeuw. De GSV is nog steeds een plaats waar christelijke studenten samenkomen om ook voorbereid te worden op het leven daarna. Uiteraard op de manier die wij al jarenlang gewend zijn: met een kritische kijk op onszelf en de wereld om ons heen.
De GSV kent een lange en uitgebreide geschiedenis. De vereniging vindt haar oorsprong in de studentenvereniging ‘Hendrik de Cock’ (het huidige Dionysos). Hendrik de Cock werd in 1947 opgericht als een studentenvereniging vanuit de Gereformeerde Kerken (Vrijgemaakt). In de jaren zestig kwam er binnen de vereniging veel kritiek op de verbondenheid met de vrijgemaakte kerk, die zich volgens de critici “niet als kerk gedroeg, maar als fascistisch systeem waarin men nauwelijks kon ademhalen." Deze kritiek stond in verband met ontwikkelingen binnen het kerkverband zelf en leidde uiteindelijk tot een scheuring binnen de vrijgemaakte kerk. Ook binnen Hendrick de Cock had de scheuring gevolgen. Een aantal leden werd ‘buiten verband’ geplaatst, waardoor de vereniging in conflict raakte met haar statuten, die lidmaatschap aan de vrijgemaakte kerk koppelden. Tegelijkertijd waren er veel leden die principieel niet volledig achter het kerkelijke karakter van de vereniging stonden en de statuten in twijfel trokken. Zij pleiten ervoor dat lidmaatschap niet langer afhankelijk zou zijn van kerkelijke verbondenheid.
Senaat Veling - 1966
Voor twaalf leden van de vereniging ging dit te ver, en deze besloten dan ook op 23 juni 1966 de ‘Gereformeerde Studenten Vereniging’ op te richten. In datzelfde jaar stelde Hendrik de Cock zich open voor niet-Vrijgemaakten. In de loop der jaren gingen er ook binnnen de GSV steeds meer stemmen op om de vereniging open te stellen. Aanvankelijk was er de mogelijkheid van ‘gastleden’, maar al snel wilde men ook deze beperking loslaten. Uiteindelijk werd in 2004 besloten de GSV volledig open te stellen, met als voorwaarde dat alle leden een intentieverklaring ondertekenden waarin zij de Gereformeerde grondslag van de vereniging onderschreven. De GSV was vanaf dat moment niet langer een ‘verlengstuk van de kerk’, maar koos ervoor een zelfstandige organisatie te zijn met een duidelijke ‘gereformeerde’ identiteit. Iedereen die zich hierin kon vinden, kon volwaardig lid worden. Tegelijkertijd ging de vereniging zich sterker richten op vier ‘pijlers’: christelijk, sociaal, intellectueel en studentikoos. Dit waren de kernaspecten waarop de leden vonden dat de GSV zich moest richten.
De GSV is tegenwoordig een moderne vereniging die haar eigen feesten, wedstrijden en competities, kampen en weekenden weg en soosavonden organiseert. In vergelijking met 1966 is de vereniging sterk veranderd, maar dat heeft ook geleid tot meer ruimte voor diversiteit en uiteenlopende meningen. Daarnaast heeft de GSV in de afgelopen decennia gezelschap gekregen van andere verenigingen met een meer evangelische inslag, die ook hun stempel op het studentenleven drukken. Samen met deze verenigingen is het Overleg Christelijke Studentenverenigingen Groningen (OCSG) opgericht, met als doel over onderlinge verschillen heen te kijken en gezamenlijk een christelijk geluid in Groningen te laten horen. De GSV blijft echter geworteld in een gereformeerd fundament, wat tot uiting komt in ruimte voor kritische vragen, een focus op intellectualiteit en omzien naar elkaar. Vanuit deze basis is de GSV een plek waar sociale, intellectuele, studentikoze én christelijke activiteiten centraal staan — voor haar leden van nu én van de toekomst.